Crna kugla

Godina 1937, tokom Španskog građanskog rata. Sebastijan, mladi seoski trubač, preživljava napad italijanskih aviona na zajednicu koja se pripremala da ih dočeka. Njegova majka gine. Nakon što pobegne od napada, primoran je da se pridruži nacionalističkim snagama kako bi preživeo. [5][6] Dobija zadatak da čuva Rafaela Rodrigeza Rapuna, ranjenog republikanskog ratnog zarobljenika, i da od njega pribavi informacije. [7]

Rafael je bio član pozorišne trupe Federika Garsije Lorke, „La Barraca“, i bio je pesnikov ljubavnik. Kako Sebastijan sve bolje upoznaje Rafaela, u njemu se budi homoseksualna želja, što ih još više zbližava. Rafael ga upoznaje sa Lorkinom poezijom.

Nene Romero, popularna pevačica kupleta koja zabavlja vojnike, upoznaje Sebastijana i predstavlja mu uzore iz LGBTQ+ zajednice, među kojima je i Edmond de Bris. Kao poslednju želju, Rafael moli Sebastijana da iz stana u ulici Alkala 96 preuzme rukopis Lorkine drame La bola negra i sačuva ga. Rafaela, zajedno sa ostalim zarobljenicima, odvode na pogubljenje bez suđenja (poznato kao paseo [es]), a Sebastijan je raspoređen u streljački vod i ubija Rafaela.

Godine 1939. Sebastijan preživljava rat i uspeva da pronađe rukopis, iako mu nekoliko stranica ispada na pod.

Godina 2017. Alberto Lopez Askuna, istoričar i bivši dramski pisac, tokom boravka u Atini istražuje kvir disidentstvo u muzici Rose Eskenazi. [5] Njegov otuđeni deda po majci umire i ostavlja mu nasledstvo pod uslovom da se sastane sa advokatom u Kantabriji.

U Madridu Alberto živi sa svojim dečkom Huanom Pablom. Ima poteškoća u komunikaciji sa majkom Terezom, koja ocu zamera što ju je napustio. Tereza savetuje Albertu da ne putuje u Kantabriju i namerava da proda kuću koju je nasledila.

Ispostavlja se da deo nasledstva koji pripada Albertu predstavlja preostali rukopis drame La bola negra, za koju se verovalo da ju je Lorka ostavio nedovršenom. Otkriva se da je Karlos glavni junak drame La bola negra i prvi izričito homoseksualni lik u Lorkinom stvaralaštvu. Alberto istražuje poreklo drame i traži pomoć Izabel Diran, stručnjakinje za Lorkino delo.

Otkriva se da je Albertov deda zapravo Sebastijan, koji je kasnije nastavio da živi na selu sa drugim muškarcem, dopuštajući meštanima da veruju kako su njih dvojica rođaci. [8] Iako je bio otuđen od porodice, Sebastijan je izdaleka pratio Albertovu pozorišnu karijeru, prisustvovao jednoj njegovoj predstavi i čuvao novinske isečke o njemu.

Alberto upoznaje dedinog životnog partnera, koji mu govori da bi Sebastijan bio ponosan na njega. Izabel potvrđuje autentičnost rukopisa, a Alberto i Tereza odlučuju da ne prodaju Sebastijanovu kuću. Istovremeno, njih dvoje počinju da obnavljaju narušeni odnos.